WSKAZANIA DO ELEKTROKOAGULACJI

Według Lesiuca (1963) diatermokoagulacja jest wskazana w przypad­kach nadżerki powstałej na wynicowanej śluzówce kanału szyjki macicy, stanów zapalnych szyjki z jej uszkodzeniem, nadżerki szyjki oraz stanów zapalnych z istnieniem rozdarć, bez wynicowania, nadżerki szyjki oraz stanów zapalnych bez uszkodzenia całości i kształtu szyjki macicy.

Bernath i Bettzieche polecają elektrokoagulację w przypadkach roz­ległych ektopii, strefy przemian, stanów zapalnych krwotocznych szyjki, zapaleń szyjki zwykłych.

Anton (Instytut Onkologii ? Talin, 1957) stosuje elektrokoagulację w przypadkach nadżerek szyjki macicy, w których histologicznie stwier­dzono rozrost gruczołowo-brodawkowy nadżerki rzekomej ? z metaplazją nabłonka powierzchownego i gruczołowego, nabłonek metaplastyczny z objawami keratozy i parakeratozy, nadżerkę rzekomą z atypowym wzrostem metaplastycznego nabłonka, nadżerki rzekome z oznakami anaplazji.

Bret i Coupez (1964), po przeprowadzeniu badań kolposkopowych z pró­bą Lahma-Schillera, cytologicznych według Papanicolaou i histologicz­nych, dzielą nadżerki szyjki macicy na 4 rodzaje zmian: 1) zmiany zapal­ne, obejmujące śluzówkę szyjki prawidłowej, 2) zmiany łagodne troficzne, 3) zmiany łagodne bliznowate, 4) zmiany podejrzane (złośliwe). Zalecają elektrokoagulację tylko w przypadkach zmian łagodnych, troficznych i bliznowatych. Zastosowanie próby z płynem Lugola lub z zielenią bry­lantową ogranicza nieprawidłowy obszar rozlanego stanu zapalnego lub czerwone strefy naczyniowe. Kolposkopia pomaga w rozpoznaniu ektopii, strefy przemian, podłoża itd. Elektrokoagulację stosuje się w przypadku zmian troficznych łagodnych. Ze względu na istniejące zazwyczaj dodat­kowe zapalenie, należy uprzednio przeprowadzić leczenie przeciwzapalne, a następnie elektrokoagulację.

Elektrokoagulacja jest wskazana szczególnie w ektopiach nietypowych, epidermizacjach łagodnych, w bliznach prostych dysplastycznych (Bret i Coupez, 1964). Należy dodać, że przez bliznę dysplastyczną trzeba rozu­mieć atypową epidermizację o różnych obrazach, zwykle niewidoczną gołym okiem, którą można wykryć w kolposkopii próbą Lahma-Schillera i w której za pomocą biopsji kierowanej można stwierdzić obrazy podej­rzane histologicznie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.