PRZED POKWITANIEM

U dziewczynki urodzonej o czasie rozwój nabłonka pochwowego jest od początku godny uwagi.

Można rozróżnić co najmniej 3 warstwy nabłonka (podstawowa, pośred­nia i powierzchowna). Grubość jego waha się między 500 a 1000 mikronów. Największą część zajmuje warstwa pośrednia, złożona z około 25 rzędów komórek, na których znajduje się 4?6 rzędów warstwy powierzchownej. W obrębie warstwy powierzchownej ma miejsce intensywne złuszczanie, co wyglądem przypomina nabłonek kobiety ciężarnej. Pomiędzy 2?4 dniem po porodzie złuszczanie pochwowe nasila się, staje się masywne, tak że 14 dnia po porodzie nabłonek pochwowy ulega zredukowaniu do kilku rzędów komórek warstwy podstawowej. Niekiedy pozostają grubsze warstwy nabłonka. W 3 miesiącu życia pozamacicznego zmniejszenie grubości osiąga swoją granicę, a rozmiary brodawek zmniejszają się. Na­błonek pochwy przybiera kształt hipotroficzny ? charakterystyczny dla niedojrzałej dziewczynki, i pozostaje niezmieniony aż do okresu pokwitania. Nabłonek składa się z 3?8 rzędów komórek warstwy podstawowej i pośredniej, przy czym niekiedy obserwuje się tendencję do pojawiania się warstwy powierzchownej.

W okresie pokwitania, równocześnie z rozwojem gruczołów sutkowych, nabłonek pochwowy rozpoczyna wolną przemianę w kierunku prawidło­wego nabłonka okresu życia seksualnego kobiety. Grubość nabłonka wzrasta, warstwa powierzchowna jest coraz lepiej wykształcona, a w komórkach zjawia się glikogen. Dopiero po kilku cyklach miesiączkowych nabłonek osiąga pełny rozwój; rozpoczynają się zmiany czynnościowe w zależności od cyklów miesiączkowych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.