UNERWIENIE SZYJKI MACICY

Nerwy macicy pochodzą ze splotu maciczno-pochwowego, który z kolei jest utworzony z gałązek odchodzących ze splotów miednicznych. W tych gałązkach nerwowych znajdują się także włókna przywspółczulne, odcho­dzące z nerwów krzyżowych. Wtórna droga unerwienia pochodzi z gałązek nerwowych odchodzących z nerwu brzuszno-płciowego (nervus abdominogenitalis), wzdłuż więzadła okrągłego, oraz ze splotu jajnikowego przez krezkę jajowodu. Gałąź główna trzonu macicy pochodzi z nerwu bocznego macicy, odchodzącego ze splotu miednicznego. Z tego splotu odchodzi tak­że kilka osobnych gałązek, przeznaczonych do unerwienia szyjki macicy.

Po dojściu do okolicy szyjki włókna te wysyłają w głąb włókienka ner­wowe, biegnące wzdłuż naczyń krwionośnych; włókienka rozchodzą się i splatają między sobą, tworząc splot unerwiający włókna mięśniowe ściany naczyniowej i błonę śluzową szyjki. Te włókna nerwowe są licz­niejsze w obrębie szyjki niż trzonu. W błonie śluzowej kanału szyjki, jak i w obrębie nabłonka płaskokomórkowego włókna nerwowe wnikają mię­dzy komórki nabłonkowe, kończąc się wolno lub pod postacią guzków końcowych. W obrębie części pochwowej szyjki macicy nie stwierdzono splotów. Mikroskopowo sploty obserwowano w obrębie części nadpochwowej szyjki oraz cieśni. Giro (1964), przy zastosowaniu techniki utrwalania i impregnacji wg Champy, pozwalającej na częściową impregnację komó­rek nerwowych śródmiąższowych Cajala, badał twory nerwowe w obrębie błony śluzowej szyjki macicy. W podścielisku płaskokomórkowej błony śluzowej można za pomocą tej metody wykazać włókna nerwowe, wcho­dzące niekiedy w kontakt z podstawą nabłonka. Nie obserwuje się jednak przenikania włókien nerwowych w głąb nabłonka. Za pomocą tej metody uwidocznia się dużą liczbę impregnowanych komórek o kształcie wydłużo­nym, mających wypustki długości do 100 mikronów, niekiedy rozgałę­zione, będące prawdopodobnie śródmiąższowymi komórkami nerwowymi. Podobne komórki znajdowano w znacznej liczbie zarówno pomiędzy włók­nami mięśniowymi, jak i w podścielisku, przy czym nie mają one charak­terystycznej topografii.

Włókna nerwowe końcowe są liczne w podścielisku błony śluzowej wewnątrzszyjkowej, a szczególnie w ścianach naczyń. Istnieją także liczne pęczki włókien nerwowych, niezależne od okołonaczyniowych. Z tych pęczków wychodzą niekiedy ważne rozgałęzienia oboczne, będące w kon­takcie ze światłem gruczołów. Spotyka się również włókna nerwowe izo­lowane, które przebiegają przez podścielisko i tworzą siateczkę wokół dna gruczołów. Te włókna są często w kontakcie z komórkami gruczołowymi, poprzez zakończenia w postaci maczugi. Również w obrębie nabłonka walcowatego kanału szyjki obserwuje się liczne włókna nerwowe. Mają one zwykle układ prostopadły do błony podstawnej nabłonka, bez bezpo­średniego z nią kontaktu.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.