W CZASIE CYKLU MIESIĄCZKOWEGO

W okresie cyklu miesiączkowego można rozróżnić 2 fazy, w obrębie nabłonka płaskokomórkowego. Pierwsza faza rozpoczyna się w momen­cie zjawienia się miesiączkowania i trwa w przybliżeniu do 15 dnia ? charakteryzuje się rozrostem nabłonka; jest to faza wzrostowa lub estrogenna. Druga faza rozpoczyna się od momentu owulacji i trwa do początku miesiączkowania; w czasie jej trwania następuje częściowa regresja na­błonka; jest to faza złuszczania się lub lutealna.

a. Faza wzrostowa. Równocześnie z początkiem miesiączkowa­nia rozpoczyna się intensywny wzrost w warstwach podstawowych. Gru­bość nabłonka w tym czasie wynosi 150?180 mikronów. Spotyka się liczne mitozy. Komórki warstwy podstawowej przybierają kształt walcowaty, warstwa przypodstawna staje się grubsza dzięki wzrostowi liczby komó­rek, układających się w liczne rzędy, jak również wskutek powiększenia się rozmiarów komórek. W niektórych komórkach warstwy przypodstawnej zjawiają się małe ziarenka glikogenu, które w warstwie pośredniej łączą się ze sobą; wskutek tego, w miarę dochodzenia do powierzchni na­błonka, powstają coraz większe wodniczki.

Warstwa powierzchowna również powiększa się, ponieważ jest utwo­rzona z większej liczby komórek.

W komórkach tej warstwy rozpoczyna się proces rogowacenia, który w warunkach prawidłowych nigdy nie jest całkowity. Ten proces charak­teryzuje się wzrostem powinowactwa do eozyny. Prawdziwy proces keratynizacji zjawia się tylko w przypadkach przewlekłych, długo trwających podrażnień. Twierdzenie więc, że komórki warstwy powierzchownej na­błonka prawidłowego uległy keratynizacji (zrogowaceniu), nie jest do­kładne.

Wspomniane przemiany powodują, że około 15 dnia cyklu nabłonek osiąga grubość 230?300 mikronów.

b. Faza złuszczania się. Owulacja, powstanie ciałka żółtego i wydzielanie progesteronu powodują serię zmian w nabłonku płasko- komórkowym. W pierwszym rzędzie komórki powierzchowne obrzmiewa- ją, wskutek czego grubość nabłonka powiększa się aż do 17. dnia cyklu. Następnie warstwa powierzchowna zaczyna cieńczeć wskutek wyraźnego złuszczania się oraz dzięki zmniejszeniu się objętości komórek. Zmniejsze­nie objętości komórek prowadzi do równoczesnego ścieńczenia warstw pośredniej i przypodstawnej. Na kilka dni przed miesiączkowaniem na­błonek osiąga znów grubość 150?180 (x, grubość z początku cyklu mie­siączkowego. W tym okresie zmniejszenie grubości dokonuje się przede wszystkim wskutek zmniejszenia objętości komórek warstwy pośredniej i przypodstawnej.

Zmiany w podścielisku w przebiegu cyklu są mniej wyrażone. W okre­sie fazy wzrostowej naczynia są rozszerzone, o rysunku naczyniowym bardziej zaznaczonym, przy czym obraz ten staje się mniej wyraźny w II połowie cyklu. W dniach poprzedzających miesiączkowanie zjawia się nacieczenie leukocytami wielojądrzastymi, obejmujące także nabłonek, które trwa przez cały okres miesiączki; następnie nacieczenie zmniejsza się i znika w okresie fazy wzrostowej.

W porównaniu ze zmianami błony śluzowej macicy w przebiegu cyklu miesiączkowego, zmiany nabłonka szyjki są mniej wyraźne. Nie spotyka się zmian charakterystycznych dla poszczególnych dni cyklu, jak w przy­padku endometrium. Jeśli idzie o nabłonek płaskokomórkowy pochwy, istnieją zmiany czynności określonych okolic, zależne od wahań indywi­dualnych. Szereg czynników zewnątrzpochodnych, jak np. stosunki płcio­we, płukania pochwy, procesy zapalne, może zmodyfikować lub zmienić wygląd warstw powierzchownych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.