GUZY MEZENCHYMALNE

Mięsaki macicy zdarzają się wyjątkowo, tak że niekiedy mogą stanowić zaskoczenie w czasie badania histologicznego, wykonywanego w przypad­kach podejrzanych w kierunku raka szyjki. W badaniach własnych stwier­dzono je w 0,3% przypadków (Simu). Makroskopowo część szyjki wydaje się powiększona, a pokrywająca błona śluzowa zniszczona, wskutek czego podejrzewa się raka wrzodziejąco-naciekającego. Obserwowano także wyrośla polipowate, pokryte zniszczoną błoną śluzową Badanie mikroskopo­we uwidacznia błonę śluzową prawidłową lub wykazującą ubytki oraz metaplazję, wynikające z odczynu na niżej leżące rozrastanie się nowo­tworowe oraz współistniejące zapalenie. Brak jednak w nabłonku postaci atypowych lub tendencji do przenikania w głąb. Pod tym nabłonkiem natomiast stwierdza się rozrastanie się mięsakowate; w dwóch naszych przypadkach mieliśmy do czynienia z leiomyosarcoma, a w jednym przy­padku z reticulosarcoma. Istnieją także mięsaki wrzecionowate lub mię­saki włókniste (fibrosarcoma). Niekiedy mięsak gładkokomórkowy jest wynikiem przeobrażenia mięśniaka mięsakowego. Istnieją więc mięśniaki macicy szybko rosnące i dające przerzuty płucne, rzadziej zaś do wątroby, nerek lub innych narządów. Stosunkowo często mają te guzy obraz histolo­giczny zwykłego mięśniaka gładkokomórkowego utworzonego z równolegle leżących komórek w skupieniach ścisłych i ciągłych, z jądrami bogatymi w chromatynę. Są to tak zwane mięśniaki złośliwe. W innych przypadkach istnieje obraz histologiczny złośliwego rozrostu ze znacznym polimorfi­zmem komórek wrzecionowatych i oznakami inwazji do dookoła leżących tkanek; zmiany te noszą nazwę mięsaka mięśniowego. Zmiany atypowe są niekiedy tak wyraźne, a komórki tak wielokształtne, że rozpoznanie różnicowe z mięsakiem wielokształtnym jest trudne. W obrębie szyjki, jak i trzonu macicy, można spotkać nowotwory mezodermalne mieszane (Ackermann, 1964). Mają one niekiedy postać guzów polipowatych, o umiejscowieniu pod błoną śluzową z szeroką podstawą, które jednak często nie naciekają w głąb mięśnia macicy. Nazwa nowotworu mezodermalnego pochodzi stąd, że jest on uważany za pochodzący z pierwotnej mezenchymy. Badając guz w hodowli tkankowej, Liebow i Tenant (1941), otrzymali obrazy prawidłowej chrząstki, prawdopodobnie dzięki wielo­kierunkowym właściwościom tkanki podstawowej. Clark i wsp. (1952) są­dzą, że te guzy pochodzą z przewodów Müllera.

Obraz mikroskopowy wycinka może sprawić trudności badającemu, który nie jest w stanie wytłumaczyć obecności młodej tkanki chrzęstnej. Niekiedy stwierdza się istnienie tkanki nowotworowej niezróżnicowanej, która może błędnie być zaszeregowana jako rak niezróżnicowany lub gruczolakorak, z miejscami litymi w przypadkach, gdy nowotwór zawiera również złośliwe rozrosty gruczołowe. Liczne skrawki pozwalają zwykle wykryć złośliwą tkankę mezenchymalną i nabłonkową. Niekiedy stwier­dza się także włókna mięśniowe prążkowane.

W ramach tych mieszanych nowotworów mezodermalnych niektórzy autorzy rozróżniają mięsaka groniastego ? sarcoma botryoides. Nowotwór ten jest nazwany w ten sposób z powodu swego wyglądu makroskopowego; występuje przede wszystkim u małych dziewcząt; rozpoczyna się w obrę­bie szyjki macicy i zwisa do pochwy w postaci mas polipowatych, podob­nych do kiści winogron, ulegających następnie obrzękowi. Mikroskopowo nowotwór składa się z komórek okrągłych i wrzecionowatych, przy czym niekiedy mogą być obecne w guzie także włókna mięśni prążkowanych. Również struktury gruczołowe, podobne do prawidłowych gruczołów ma­cicy, są niekiedy widoczne wśród komórek mezenchymalnych. Te guzy mezodermalne mają na ogół przebieg bardzo złośliwy. Szerzą się zarówno miejscowo, jak i drogą przerzutów w całym ustroju i kończą się śmier­telnie w czasie krótszym niż jeden rok.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.