KOLPOSKOPIA

Kolposkopia, jako metoda oglądania szyjki macicy za pomocą systemu optycznego, powiększającego zmianę, została wprowadzona przez Hinselmanna (1924?1925); metoda polega na rzuceniu wiązki świetlnej na szyjkę i badaniu oświetlonego pola w powiększeniu 10?40-krotnym.

Celowana biopsja z miejsc podejrzanych, umożliwiająca otrzymanie małego wycinka do badania histologicznego, pozwala na dokonanie klasy­fikacji zmian.

Kolposkopia stanowi ogniwo pośrednie między badaniem klinicznym a histopatologicznym. Pozwala na zmniejszenie liczby biopsji, na unik­nięcie wyników fałszywie negatywnych, poprzez celowane biopsje z miejsc najbardziej podejrzanych.

Ostatnio wprowadzono do tej metody ulepszenia: powiększenie siły op­tycznej (kolpomikroskop Antoine’a, Wiedeń 1951, który powiększa 400 X), badanie w podczerwieni, w parach rtęci i sodu oraz filtry zielone, pozwa­lające na lepsze uwidocznienie rysunku naczyniowego; kolposkopia fluo­rescencyjna jest wykonywana po potraktowaniu szyjki oranżem akrydyny, rodaminą, siarczanem berberynu, siarczanem chininy lub prymuliny itd. Został ulepszony system poruszania i przenoszenia aparatu. Zastoso­wano aparat fotograficzny (Ganse) lub telewizyjny (Hinselmann, 1954); w fotokolposkopii używane są obecnie aparaty błyskowe elektroniczne, filtry polaryzujące skrzyżowane, a nawet wykonywane są stereokolpo- fotografie. Używane filtry są mono- lub polichromatyczne.

Kolposkopia bezpośrednia zwykła została poszerzona przez stosowanie odczynników chemicznych, którymi smaruje się szyjkę w celu lepszego uwidocznienia zmian.

W ramach kolposkopii rozszerzonej są używane:

?    kwas octowy 3% ? test Hinselmanna,

?    płyn Lugola ? test Lahma-Schillera,

?    test z 5% azotanem srebra,

?    test z hematoksyliną (Antoine),

?    test z błękitem toluidyny (Rickard),

?    używa się również kwasu salicylowego, noradrenaliny itd.

 

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.