OBRAZ KOLPOSKOPOWY PRAWIDŁOWEGO NABŁONKA

Podczas oglądania okiem błona śluzowa szyjki prawidłowej jest jedno­licie różowa (w okresie przed i pomiesiączkowym różowoniebieskawa), a ujście zewnętrzne szyjki macicy punkcikowate lub gwiaździste (w za­leżności od tego, czy kobieta jest nieródką, czy wieloródką, z szyjką całą bądź uszkodzoną).

W kolposkopie prawidłowa błona śluzowa szyjki macicy ma powierzch­nię gładką, o zmiennym kolorze. Kolor jest uzależniony od grubości na­błonka wielowarstwowego płaskiego, który nie pozwala na oglądanie ry­sunku naczyniowego niżej leżącego, poza czerwonym kolorem krwi, prze­pływającej przez te naczynia.

Kolor błony śluzowej pokrywającej szyjkę (nabłonek nienaruszony), poza grubością nabłonka i bogactwem naczyniowym niżej leżącego utka­nia, zależy także od natężenia i rodzaju źródła światła. Według Ganse kolor prawidłowej błony śluzowej (0) może wahać się od różowego do lekkofiołkowego lub białoszarego.

Powierzchnia nabłonka oryginalnego, po zastosowaniu próby z 3% kwa­sem octowym, staje się bardziej wyrazista dzięki występującemu obrzę­kowi.

Po próbie z płynem Lugola błona śluzowa pokrywająca szyjkę barwi się na całej powierzchni na kolor brunatnomahoniowy, bardziej zaznaczo­ny w okresie hiperfolikulinowym cyklu, gdy naładowanie nabłonka glikogenem jest największe.

W czasie menopauzy oraz u osób kastrowanych, gdy poziom estrogenów krwi i odkładanie się glikogenu w błonie śluzowej obniżają się, obraz kolposkopowy błony śluzowej pokrywającej szyjkę jest bardziej blady, różowożółtawy, a rysunek naczyniowy jest bardziej zaznaczony, dzięki większej przezroczystości. Ten obraz kolposkopowy oznacza się jako ?0 atroficzne” (oryginalny nabłonek zanikowy) i chociaż nazywa się na­błonkiem oryginalnym, nie wiadomo w jakiej mierze jest oryginalny, po­nieważ kobieta mogła w przeszłości mieć zmianę na szyjce, która następ­nie pokryła się nabłonkiem. Zanikowa błona śluzowa ma bardzo łamliwe naczynia, wskutek czego mogą powstawać podnabłonkowe krwawienia, w postaci małych punktów czerwonych lub nieco większych plamek ró­żowych.

Po zastosowaniu testu Lahma-Schillera typowa zanikowa błona śluzowa u kobiet w okresie przekwitania zabarwia się bardziej blado (kolor ceglasty).

Gdy oryginalna błona śluzowa przechodzi proces zapalny, jej powierz­chowne warstwy ulegają maceracji, staje się ona uboższa w glikogen, a w obrazie kolposkopowym ma kolor żywoczerwony, wskutek powięk­szenia się i rozszerzenia naczyń podnabłonkowych, widocznych z powodu zwiększonej przezroczystości ścieńczałego nabłonka. Jeżeli proces zapalny przybiera charakter wysiękowy, strefy ścieńczałego nabłonka, o kolorze żywoczerwonym, po próbie Lahma-Schillera, ukazują się w postaci marmurkowatej, co spowodowane jest nierównomiernym odkładaniem się glikogenu. Ten obraz kolposkopowy nazywa się ?0 zapalny”.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.