ORGANIZACJA BADAŃ KOLPOSKOPOWYCH

Jeżeli wziąć pod uwagę doświadczenie wielu autorów postulujących przyswojenie i rozszerzenie badań kolposkopowych w praktyce lekarskiej, ze względu na wzrost częstości nowotworów szyjki (Magendie: na 1000 ko­biet spacerujących po ulicy jedna ma raka początkowego szyjki, a pomię­dzy 1000 kobiet przychodzących do zbadania z powodu dolegliwości gine­kologicznych 10 ma początkowego raka szyjki), należy przyjąć, że bada­nia profilaktyczne masowe są konieczne.

Które kobiety należy badać profilaktycznie kolposkopem?

Bisch i Giinther zalecają wykonywanie badania kolposkopowego u wszystkich kobiet zgłaszających się po poradę. Bisch twierdzi także, że trzeba badać wszystkie kobiety, niezależnie od ich wieku.

Korotkin, Baiurowa i Żordania twierdzą, że w Związku Radzieckim badania masowe wykonuje się u wszystkich kobiet, niezależnie od ich wie­ku. W tej akcji biorą udział zarówno lekarze, jak i średni personel lekar­ski, przeszkolony w tym zakresie. Żordania (Moskwa) podaje, że wśród zba­danych masowo 3 041 049 kobiet stwierdzono 16 chorych na raka ? na każde 10 000 kobiet.

Z naszego doświadczenia wynika także, że masowe badania profilaktycz­ne ginekologiczne należy wykonywać w szpitalach, poliklinikach, zakła­dach pracy, instytucjach, przedsiębiorstwach budowlanych oraz na wsi.

Dla osiągnięcia powodzenia tej akcji wśród populacji żeńskiej, trzeba prowadzić szeroką pracę wyjaśniającą poprzez konferencje, prasę, radio, telewizję oraz masowe organizacje.

W czasie badań, które w zasadzie trzeba wykonać w miejscu pracy, gdzie organizuje się czasowe gabinety specjalne, wykrywa się i zapisuje wszyst­kie zachorowania narządów płciowych i sutków.

Kobiety z wykrytymi zmianami nowotworowymi należy hospitalizować i odpowiednio leczyć, a następnie wciągnąć do ewidencji w sieci onkolo­gicznej. Trzeba także unikać niektórych błędów, jeśli chodzi o wartość różnych metod badania w ramach masowych badań profilaktycznych.

Kolposkopia nie uściśla rozpoznania, lecz może pomóc rozróżnić stan prawidłowy od patologicznego. Wskazuje na przykład, że ektopia zwykła
jest wskaźnikiem łagodności. Kolposkopia może także pozwolić na wy­odrębnienie zmian łagodnych oraz umożliwić wybranie przypadków, w których biopsja jest konieczna. Pomaga w ustaleniu obszaru, z którego należy pobrać wycinek: ścisłe rozpoznanie można jednak ustalić wyłącz­nie po badaniu histopatologicznym.

W ramach zatem badań profilaktycznych kolposkopia mieści się pomię­dzy badaniem klinicznym a histopatologicznym i pozwala w znacznej licz­bie przypadków uniknąć niepotrzebnych biopsji.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.