WARTOŚĆ UŻYTKOWA PRÓBY RICHARTA

Próba Lahma-Schillera ma obok zalet także niedogodności, jest bowiem jod-negatywna w różnych stanach patelogicznych szyjki macicy. Jod-negatywność występuje zarówno w zwykłej ektopii, otaczającej ujście ze­wnętrzne, jak i w raku. Nie możemy zatem zlokalizować ściśle nabłonka nowotworowego w określonej strefie nadżerki. Za pomocą błękitu toluidy­ny, który wykazuje specjalne powinowactwo do jąder komórek nowotwo­rowych, możemy ustalić bardzo ścisłe rozpoznanie w przypadku zmian na szyjce. Można dokładnie odgraniczyć obszary nowotworowe za pomocą nadmiernego zabarwienia, spowodowanego hiperchromazją komórek wielojądrzastych tkanki nowotworowej. Pozwala to na wykonanie prawidło­wej biopsji.

Metoda opisana przez autora (Ralph M. Richart, Amer. J. Obst. Gyn., 86, 6, 703?712, 1963) polega na usunięciu wydzielin po koagulacji 1% kwa­sem octowym zmieszanym z pudrem Caroida, na wysuszeniu szyjki za po­mocą tamponów z waty, posmarowaniu całej powierzchni szyjki 1% roz­tworem błękitu toluidyny, usunięciu po kilku minutach nadmiaru barw­nika tamponem z waty i przemyciu roztworem kwasu octowego ? w celu otrzymania różnicy w kolorach.

Prawidłowy nabłonek szyjkowy jest odbarwiony lub zatrzymuje niewielką ilość barwnika, ponieważ jądra komórkowe warstw powierzchow­nych nabłonka płaskiego są małe i nieliczne.

Nabłonek nowotworowy zabarwia się silnie (kolor ciemnoniebieski, aż do Czernego) z powodu impregnacji licznych jąder tkanki nowotworowej. Z obszaru silnie zabarwionego wykonuje się biopsję dla upewnienia się co do złośliwego charakteru tkanki.

Uwaga: Oczyszczenie szyjki po zabarwieniu należy wykonać kwasem octowym, z niewielką ilością roztworu i niezbyt szybko, ponieważ można usunąć barwnik, a nawet tkankę nowotworową, gdy wycierania dokonuje się zbyt gwałtownie.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.