GŁĘBOKA RENTGENOTERAPIA ZEWNĘTRZNA

W głębokiej rentgenoterapii zewnętrznej używa się napięcia 180? 200 kV. Wyłączne stosowanie tego leczenia nie daje efektu optymalnego, ponieważ na 5 cm w głąb tkanek dociera tylko 50% dawki powierzchnio­wej, a na 10 cm w głąb ? tylko 30% (Hovson ? cyt. Dragon i wsp.). Jest stosowana jako uzupełnienie leczenia radem lub głębokiej rentgenowskiej dopochwowej terapii. Ta ostatnia zapewnia duży efekt leczniczy we­wnątrz i wokółszyjkowy, nie ma jednak efektu leczniczego na miejsca oddalone od guza (przymacicze, węzły chłonne miednicy, dolny odcinek pochwy). Jest stosowana dawka 2000?3000 R, a wg niektórych autorów 8000?10 000 R w stopniach I i II, a 10 000?18 000 R ? w stopniach III i IV; stosuje się w tym liczne pola naświetlań, dla uniknięcia przedawko­wania na powierzchni powłok, co zdarzało się ze stosowaną metodą Seitza-Wintza.

W Instytucie Onkologicznym w Bukareszcie naświetla się obecnie, w głębokiej rentgenoterapii zewnętrznej, 2 pola przednie i 2 pola tylne (odpowiednio pola biodrowe i krzyżowe). W razie naciekania dolnego ‚/3 części pochwy, można dodać jedno pole na krocze, na które stosuje się mniejszą dawkę, ponieważ wrażliwość tych tkanek na naświetlanie jest znacznie większa. Niekiedy stosuje się dodatkowo naświetlanie na pola kulszowe, w przypadku zajęcia przymacicz (Baclesse).

Warunki naświetlania: 200?300 R na posiedzenie; codzienna zmiana pól, wielkości 10/15 cm i 8/10 cm, odległość ogniskowa-skóra 40 cm, filtr 1 mm Cu, 180 kV, 10 mA.

Dawka całkowita zależy od okresu choroby:

a)   w stopniu I po naświetleniu miejscowym (radem lub metodą Schaefera-Witte’a), jeśli nie wykonuje się następowo operacji Wertheima, moż­na zastosować zewnętrzne leczenie rentgenem w dawce 8000?10 000 R;

b)   stopień II ? leczenie radem i operacyjne, dodatkowo naświetlania wewnątrzpochwowe, zewnętrzna głęboka rentgenoterapia przedoperacyjna (80Ó0 R); w razie niewykonania zabiegu operacyjnego dawka całkowita wykosi 12 000 R, przy czym stosuje się dodatkowe dwa boczne pola kul­szowe (w całości 6 pól);

c)   w stopniu III nowotworu szyjki dodaje się do wewnątrzmaciczno-pochwowego leczenia radem całkowitą dawkę 10 000?20 000 R, a po 4?6 miesiącach przerwy stosuje się nową dawkę całkowitą 6000?8000 R na 6 pól. Wobec ciężkiego stanu ogólnego chorej stosuje się tylko 3000 R na 6 pól. W podsumowaniu należy stwierdzić, że głębokie naświetlanie rentgenem zewnętrzne, jako jedyny sposób leczenia, nie daje właściwych wyników, z powodu niedostatecznego działania promieni na zajęte węzły chłonne miejscowe oraz niecałkowite zniszczenie procesu nowotworowego szyjki macicy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.