METODA RENTGENOTERAPII WG SCHAEFERA-WITTE’A

W celu uniknięcia ujemnych wpływów leczenia kontaktowego radem, jak np. zaostrzenia procesów zapalnych, martwicy kontaktowej itd., uży­wa się aparatu Schaefera-Witte’a, za pomocą którego otrzymuje się cenne wyniki, przede wszystkim w stopniach I i II raka szyjki macicy.

Tubus naświetlający tego aparatu jest opancerzony i chłodzony prą­dem wody; jest podobny do używanego w metodzie kontaktowej rentgenoterapii Chaoula. Tubus jest dostosowany do stołu ginekologicznego, na którym układa się chorą w czasie naświetlania, przy czym anoda znajduje się na końcu zewnętrznym tubusa. Z 3 filtrów lokalizujących, które się stosuje, A i B służą do napromieniania szyjki, a filtr C ? przymacicz.

Zmianę odległości ogniskowa-guz wykonuje się za pomocą pokrywek ebonitowych, Aj, A2, A3, które się nasadza na lustro pochwowe, przez co warunki naświetlania stanowią 90?100 kV, 4 mA i 0,5 mm filtr.

W stopniu I stosuje się całkowitą dawkę 10 000?15 000 R na szyjkę (dziennie 500?1000 R za pomocą lokalizatora A lub B).

W stopniu II stosuje się dodatkowo na każde nacieczone przymacicze (za pomocą lokalizatora C) dawkę totalną 7000?8000 R (4000 R na posie­dzenie) ? Dragon i wsp.

W stopniach III i IV, gdy nacieczenie nowotworowe może dojść do ścian miednicy lub dolnej z części pochwy, dawka napromienienia, pochodząca ze źródeł umiejscowionych w macicy i w sklepieniach pochwy, powinna być mała (1500 R w punkcie C).

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.