POWIKŁANIA LECZENIA NAPROMIENIANIEM

Mogą wynikać z bezpośredniego działania promieni, jak również z za­ostrzenia procesów zapalnych, wywołanych florą bakteryjną, istniejącą w obrębie guzów nowotworowych.

Leczenie rentgenem powoduje zwykle powikłania ogólne, podczas gdy leczenie radem ? miejscowe. Leczenie radem wymaga dodatkowo stoso­wania płukań pochwowych, antybiotyków, leków bakteriostatycznych ? w razie dołączenia się lub zaostrzenia przewlekłych procesów zapalnych; nie leczone mogą te sprawy doprowadzić do myometrium, do zapalenia przymacicz, otrzewnej miednicy mniejszej bądź ogólnego zapalenia otrzew­nej, a nawet do zakażenia ogólnego. Zwężenie kanału szyjki, pojawiające się zwykle po kilku miesiącach leczenia radem, powoduje zwykle przewlekłe nagromadzenie wewnątrzmaciczne płynu ropnego; stan ten manifestuje się objawami miejscowymi i ogólnymi, w postaci długotrwałego stanu gorączkowego, pogorszenia ogólnego stanu zdrowia, bólów w podbrzuszu, zaburzeń jelitowych i pęcherzowych. Opróżnienie jamy macicy, antybiotyki, płukanie maciczne, a niekiedy usunięcie ma­cicy, są środkami do zastosowania w tych przypadkach.

Cottenot i Laborde notują 2% przypadków śmiertelności z powodu roz­lanego zapalenia otrzewnej po zastosowaniu radu.

Po radzie występują często zapalenia pęcherza i odbytnicy, co może wymagać okresowego przerwania leczenia radem i zastosowania leczenia farmokologicznego.

Wysiękowe zapalenie oraz martwica skóry po naświetleniach nakazu­ją przerwanie czasowe rentgenoterapii w pierwszym, a definitywne ? w drugim przypadku dla danej okolicy skóry. Stosowanie leków i opatrun­ków miejscowych, a nawet wkroczenie chirurgiczne może okazać się ko­nieczne w przypadkach nie poddających się leczeniu farmakologicznemu.

Twardzina skóry (scleroderma) oraz rozszerzenie naczyń (teleangiectasia) są bardzo rzadkimi powikłaniami w razie prawidłowo przeprowadzone­go leczenia promieniami (w Instytucie Onkologicznym obserwowano w ostatnich 3 latach dwa przypadki teleangiektazji oraz jeden przypadek sklerodermy). ?Choroba popromienna” występuje po zastosowaniu du­żych dawek promieni w krótkim czasie. Rozsądne stosowanie leczenia promieniami pozwala uniknąć tych powikłań lub prowadzi do nieznacz­nych zaburzeń wtórnych.

Objawy hematologiczne po leczeniu promieniami występują często pod postacią leukopenii, eozynofilii, limfopenii oraz niedokrwistości.

Powyższe zmiany wymagają przerwania stosowania promieni, pobudze­nia krwiotwórczości i uzupełnienia, a następnie ponownego ostrożnego roz­poczęcia leczenia radiologicznego.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.