LIMFOGRAFIA

Limfografia polega na uwidocznieniu dróg i węzłów chłonnych za po­mocą pewnych płynów nieprzezroczystych, rozpuszczalnych w wodzie lub specjalnych płynów rozpuszczalnych w tłuszczach. Umożliwia wykrycie radiologiczne przerzutów do węzłów, zastępując pośrednie metody flebografii, która nie daje dobrych wyników w przypadkach zaawansowanych. Limfografię wykonuje się bądź bezpośrednio przed zabiegiem operacyj­nym, bądź po założeniu radu. U chorych nieoperacyjnych limfografię łą­czy się z flebourografią, dla oceny stopnia rozszerzenia się procesu nowo­tworowego. Limfografia, umożliwiając ocenę stanu węzłów chłonnych, ułatwia wybranie zabiegu chirurgicznego, w zależności od stopnia inwazji węzłów i rozległości szerzenia się nowotworu. Za pomocą tego sposobu można ocenić inwazję węzłów w 70% (Paschetta i wsp. ? 1963).

Wykonana śródoperacyjnie limfografia pozwala na zidentyfikowanie pakietów węzłów chłonnych, co ułatwia doszczętność zabiegu i zapobiega pozostawieniu węzłów nacieczonych, lecz niewidocznych. Ma również zna­czenie w rokowaniu u chorych nie operowanych. Limfografia, w połącze­niu z innymi sposobami badania, u chorych z rozległymi zmianami w poch­wie lub przymaciczach może nieoczekiwanie wskazać na brak zmian w układzie chłonnym, co stanowi wskazanie do rozszerzonej operacji.

W stanach zaawansowanych, z obrzękami kończyn dolnych, limfografia ułatwia sprecyzowanie etiologii tych obrzęków (czynnik żylny, limfatyczny itd.). Limfografia, poza ułatwieniem rozpoznania, może być zastoso­wana w celach leczniczych, przez wprowadzenie do układu chłonnego leków antymitotycznych, o działaniu wybiórczym, dla utrudnienia roz­siewania śródoperacyjnego nowotworu oraz powstawania przerzutów z węzłów częściowo zajętych, co ma znaczenie również w stopniach za­awansowanych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.