DANE HISTORYCZNE

Pojedyncze spostrzeżenia o powtarzających się poronieniach i przed­wczesnych porodach, stojące w związku z niewydolnością szyjkowo-cieśniową, poczynili Olhausen (1871), Schwartz (1884) i Pinard (1900).

W 1948 r. Palmer wykonał pierwszy zabieg poprawienia niewydolności szyjkowo-cieśniowej, do którego Lash (1950) dodał pewne zmiany. Shirodkar z Bombaju (1951) dokonał okrężnego obszycia szyjki macicy ko­biety ciężarnej za pomocą pasemka więzdła szerokiego, w celu zniesienia niewydolności szyjkowo-cieśniowej. Tym zagadnieniem zajmowali się we Francji początkowo Lacomme, Palmer (1948), Mocquot, następnie Rivi?re, Mahoń, w Stanach Zjednoczonych A. P. ? S. R. Lash (1950), Braun, w Wielkiej Brytanii ? Hervet, Green, w Szwajcarii ? D.Ernst (1956), w Australii ? Mc Donald (1957) oraz Anselmino (1958) i Ehrat.

Na XIX Kongresie Federacji Towarzystw Ginekologicznych i Położni­czych (Nancy 1961) przedstawiono 7 doniesień, dotyczących niewydolności szyjkowo-cieśniowej.

Lerat i Leroux omówili 17 obserwacji, Musset i Colterel przedstawili 36 przypadków, podnosząc zalety zabiegu Mc Donalda, dzięki jego pro­stocie i otrzymanym dobrym wynikom; zwrócili jednocześnie uwagę na ważne zagadnienie zakażenia, odpowiedzialnego za spowodowanie poro­nienia poprzez zakażenie dolnego bieguna jaja; w związku z tym zalecili systematyczne podawanie antybiotyków po założeniu szwu.

M. Rivi?re i wsp. (Bordeaux 1961) omówili swoje doświadczenie, oparte na 40 przypadkach; mieli 20 obserwacji udanych, 15 przypadków nieuda­nych, 3 niepowodzenia i ciążę w toku oraz 1 szew założony u kobiety nieciężarnej. O powodzeniu mówią autorzy wówczas, gdy po założeniu szwów ciąża rozwijała się do uzyskania żywotności płodu lub gdy minął co najmniej 1 miesiąc od wykonania zabiegu.

Vermelin i Tacą omówili ważne zagadnienie przepuszczalności szyjki po porodzie, o czym niżej.

Palmer opierając się na 13-letnim doświadczeniu, dotyczącym niewy­dolności szyjkowo-cieśniowej, omówił 81 przypadków założenia szwów. Autor twierdzi, że w około 70?80% przypadków istnieje niewątpliwie zianie anatomiczne, a tylko w 20?30% niewydolność jest pochodzenia czynnościowego lub wrodzona, mająca związek z niedorozwojem lub wa­dami wrodzonymi macicy.

Jeśli chodzi o umiejscowienie ziania cieśniowego lub szyjkowo-cieśniowego, to dla położnika niewydolność, w przebiegu ciąży, jest szyjkowo-cieśniowa, natomiast dla ginekologa niewydolność poza ciążą jest wy­łącznie cieśniowa. Ponieważ w 80% przypadków ujście zewnętrzne jest pozornie prawidłowe, rozpoznanie nie jest stawiane we właściwym czasie.

Dla uściślenia rozpoznania jest konieczne, wg Palmera, stwierdzenie ziania anatomicznego przed zajściem w ciążę za pomocą hegara nr 8, który powinien bez trudności przechodzić przez ujście zewnętrzne i wewnętrzne; potem należy wykonać histerografię dla potwierdzenia niewydolności, zlokalizować kształt i miejsce uszkodzenia oraz dodatkowo uwidocznić inne zaburzenia w postaci niedorozwoju macicy, macicy dwurożnej, zro­stów, mięśniaków itd.

Płyn kontrastowy używany w histerosalpingografii powinien być do­statecznie lepki, a ciśnienie wewnątrzmaciczne, stwierdzane manometrem, powinno wynosić 100 mm Hg.

Bertrand i wsp. (Nancy 1961) stwierdzają częściej niewydolność, jako skutek głębokich pęknięć szczelinowych (zwykle lewostronnych), które dochodzą do cieśni, a niekiedy do szczytu sklepienia pochwy; pęknięcia są spowodowane trudnymi porodami, zakładaniem kleszczy, szybkim poro­dem itd. Dla tych przypadków autorzy postulują operację plastyczną.

Poprawienie techniki operacyjnej spowodowali Barter, Antoine, Anselmino, Hall, Green Armytage, za pomocą nici nylonowych, D.Ernst ? sta­li nierdzewnej; Mc Donald i Stockeli stosują podwójną nić jedwabną, na­kładając ją w obrębie części środkowej szyjki, podobnie jak w woreczku tytoniowym.

M. G. Ayala (Meksyk 1946) twierdzi, że niewydolność szyjki jest częściej spotykana w Meksyku niż we Francji, z powodu liczniejszych tam poro­dów. Autor stosuje technikę szwu okrężnego wg Palmera, bez skalpela, u kobiet z poronieniami w II semestrze ciąży oraz z nawrotowymi poroda­mi przedwczesnymi, u których zawczasu wykonano badanie kanału szyjki za pomocą hegara oraz histerosalpingografii.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.