POWIKŁANIA I NIEPOWODZENIA LECZNICZE

Za niepowodzenia lecznicze uważamy przypadki, w których ciąża nie za­kończyła się porodem zdolnego do życia dziecka.

Należy określać poziom hormonów, aby nie stosować szwu w przypad­kach wewnątrzmacicznej śmierci płodu, w przeciwnym bowiem razie, po­mimo założenia szwu okrężnego, może dojść do poronienia z martwym pło­dem.

Po plastycznej operacji zeszycia okolicy cieśni opisano nawroty wskutek kruchości blizny, co prowadziło do powstania ponownego rozerwania; za­leca się więc w takich przypadkach wykonanie cięcia cesarskiego (Bertrand i wsp.).

Niekiedy szew okrężny powoduje powstanie bliznowatego pierścienia, utrudniającego rozwarcie szyjki podczas porodu, po przecięciu szwu; za­chodzi wówczas konieczność wykonania cięcia cesarskiego (Merger, 1961).

Lacomme i Lelorier, na podstawie 72 obserwacji, twierdzą, że większość niepowodzeń zależy od zakażenia, co zostało potwierdzone przez E. Herveta i I. Huguiera (Paryż).

Szew założony zbyt ciasno może spowodować zaburzenia w ukrwieniu i doprowadzić do nagromadzenia płynu (przypadek Mintza).

Zabiegi na szyjce, w czasie zakładania szwu, mogą wywołać poronie­nie lub rzekome skurcze, szczególnie w przypadkach, w których uprzed­nio istniało zakażenie; w takich przypadkach należy przeciąć szew. Sirbu i wsp. (1960) twierdzą, że odddzielenie pęcherza stanowi uraz dodatkowy, którego trzeba unikać, gdy szyjka nie jest rozszerzona. Lacomme i Lelorier wspominają o niepowodzeniach w przypadku istnienia krwawienia przed założeniem szwu; opisują wystąpienie porodu bezpośrednio po zabiegu bądź pęknięcie pęcherza płodowego oraz zjawienie się mniej lub bardziej jawnego zakażenia. Niebezpieczeństwo zakażenia istnieje w pewnej mie­rze we wszystkich przypadkach operacji wykonywanej ?na zimno”. W związku z tym Palmer zaleca stosowanie antybiotyków dopochwowo oraz ogólnie, w ciągu 4?6 dni.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.