OBRAZY KOLPOMIKROSKOPOWE

Interesujące wyniki zmian na szyjce, a szczególnie przypadków raka śródnabłonkowego, otrzymano podczas badań szyjki macicy za pomocą kolpomikroskopu. Badania te zostały rozpoczęte przez T. Antoine’a i wsp. (1949); wykazały one wartość tej metody w ustaleniu rozpoznania jej znaczenia w selekcji przypadków podczas jej wyłącznego stosowania lub w porównaniu z innymi sposobami, a szczegól­nie z cytologią lub kolposkopią. Większość autorów (Brandl i Griinberger, 1954; Brandl i Koppler, 1959; Griinberger, 1954) jest zdania, że podczas gdy cytologia jest najbardziej czułym sposobem selekcji, kolposkopią i kolpomikroskopia mogą wykryć niektóre zmiany na szyjce, które wymykają się badaniu cytologicznemu. Wydaje się, że połączenie dwóch sposobów zwięk­sza znacznie pewność rozpoznania raka szyjki w badaniach masowych.

Kolpomikroskopia jest wartościowa jako metoda selekcyjna, gdy lud­ność zostaje równocześnie poddana badaniu kolposkopowemu i cytologicz­nemu. Ma także znaczenie jako metoda uściślająca rozpoznanie, za pomocą której bada się przypadki, wyselekcjonowane za pomocą badania cytolo­gicznego lub kolposkopowego.

Według Richarta (1965, 1966) obszary raka śródinwazyjnego przedsta­wiają się w kolpomikroskopie jako zmiany jednolite, utworzone ze stło­czonych jąder nowotworowych, komórek pochodzących z warstwy pod- stawnej; obraz dyskariozy zmusza do zaliczenia ich do 3 typu komórek wg Papanicolaou; w odróżnieniu od nabłonka płaskokomórkowego lub gruczołowego te zmiany są bardziej rozległe i jednolite, i nie wykazują obrazu mozaiki poprzednich zmian. Brzegi raka śródnabłonkowego są zaw­sze dobrze ograniczone i zaokrąglone, nie widać naciekania do otaczają­cego nabłonka prawidłowego lub odosobnionych ognisk proliferacji.

Za pomocą kolpomikroskopu nie można jednak dokonać pewnego roz­poznania różnicowego ze zmianami dysplastycznymi ani ocenić braku na­ciekania w zmianie. Za rakiem inwazyjnym przemawia istnienie powierz­chownej martwicy nabłonka oraz wylewów krwi. Postacie naciekające bez martwicy i krwawienia nie mogą być odróżnione w kolpomikroskopie od raka śródnabłonkowego; tylko badanie histologiczne może wyjaśnić to za­gadnienie.

Zastosowanie metody kolpomikroskopowej umożliwiło Richartowi (1965) poczynienie ciekawych obserwacji nad umiejscowieniem raka śródnabłon­kowego w obrębie części pochwowej szyjki macicy oraz jego stosunku do zmian dysplastycznych. Analogia obrazów kolpomikroskopowych pomię­dzy dysplazją i rakiem zmusza autora do wniosku, że te oba procesy nie różnią się zasadniczo z punktu widzenia biologicznego, że różnica między nimi polega tylko na dłuższym rozwoju oraz na szerszym objęciu po­wierzchni w przypadku raka śródnabłonkowego. Rozmaite zmiany dysplastyczne reprezentują, w świetle badań cytologicznych i kolpomikrosko­powych, okres wcześniejszy, mniej rozwiniętego i rozległego raka, ponie­waż w szeregu przypadków można było prześledzić za pomocą obu spo­sobów stopniowe rozszerzanie się powierzchni, zmiany i pogarszanie się atypii, które doprowadziły do przemiany zmian dysplastycznych w zmianę rakową. Okresowe stosowanie próby z błękitem toluidyny jest bardzo pokazowe.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.