ZAPALENIE SZYJKI WRZODZIEJĄCO-WEGETATYWNE

Jest stanem przewlekłym i charakteryzuje się zjawieniem owrzodzeń na przerosłej błonie śluzowej.

Szyjka macicy jest bardziej różowa, o kształcie nieregularnym, dzięki obecności na jej powierzchni mięsistych, różowych pączków, wielkości ziarnka. Stwierdza się leżące obok siebie owrzodzenia kształtu nieprawi­dłowego, o dnie nieregularnym, podminowanym. Zmiany te mogą niekie­dy prowadzić do całkowitego zniekształcenia szyjki, która przybiera kształt kalafiorowaty, co może symulować raka; tej tkance guzowatej brak jednak twardości i tendencji do krwawienia.

Mikroskopowo stwierdza się w obrębie podłoża proces zapalny prze­wlekły, granulacyjny, charakteryzujący się obecnością nowo tworzących się naczyń otoczonych naciekami komórek limfoplazmocytarnych, które tworzą pączki tkanki ziarnistej, podnoszącej nabłonek. Miejscami nabłonek ulega owrzodzeniu, spowodowanemu uciskiem rozrastających się ziarni­stości. Nabłonek wokół ubytku wykazuje również zmiany dystroficzne, a gruczoły szyjkowe wydają się rozrośnięte.

Śluzowo-ropne zapalenie szyjki, zwane także przewlekłym zapaleniem szyjki nieżytowym, charakteryzuje się połączeniem zmian zapalnych przewlekłych podłoża z rozrostem gruczołów szyjkowych, wydzielających w nadmiarze śluz, często o charakterze ropnym. W konsekwencji zjawiają się upławy pochwowe, białawe lub białawo-zielonkawe, niekiedy bardzo obfite, szczególnie po zakończeniu miesiączki. Podczas oglądania stwier­dza się obfity wyciek śluzowy lub śluzowo-ropny z kanału szyjki. Nie­kiedy ten wyciek zjawia się dopiero po ściśnięciu szyjki kleszczykami Simpsa.

  1. Prosówkowe torbielowate zapalenie szyjki (cervicitis cystica miliaris) charakteryzuje się obecnością, w okolicy otaczającej ujście zewnętrzne szyjki, licznych małych torbielek koloru żółtawego, wielkości główki od szpilki;
  2. Zapalenie szyjki torbielowate dookołanadżerkowe, w którym istnie­ją nadżerki otoczone torbielkami; nadżerki te ulegają owrzodzeniu i po­większają z kolei ubytek;
  3. Zapalenie szyjki wielotorbielowate charakteryzuje się licznymi torbielkami w obrębie przerosłej szyjki; rozwija się szczególnie w okresie menopauzy, na powierzchni objętej rozkojarzeniem hormonalnym i prze­wlekłym zapaleniem.

Rozrost torbielowaty gruczołów szyjkowych przybiera niekiedy w tej postaci taki rozmiar, że zjawiają się rozdęte przezroczyste pseudoguzy; mówi się wówczas o Cervicitis glandularis hyperplastica ? rozrostowe gru­czołowe zapalenie szyjki lub nawet o nowotworowym zapaleniu szyjki ? Cervicitis adenomatosa.

Mikroskopowo stwierdza się na ogół rozrost torbielowaty gruczołów szyjkowych, z wytwarzaniem torbielek Nabotha, które dosyć łatwo ulega­ją owrzodzeniu. Nabłonek płaskokomórkowy rozprzestrzenia się w nie­których strefach owrzodzeń na ich powierzchni i wyścieła je; zamknięcie świateł leżących w głębi naczyń powoduje ich torbielowatą przemianę. Niekiedy gruczoły szyjkowe rozrośnięte wpuklają się pod nabłonek pła­ski. Gruczoły hiperplastyczne mają zmienne rozmiary, o nabłonku pra­widłowym, walcowatym ?- w świeżych rozrostach, a spłaszczony atroficzny ? w gruczołach torbielowatych; w świetle znajduje się śluz, niekie­dy gęsty, zawierający sporadyczne elementy upostaciowane; znacznie rza­dziej zawartość gruczołów może być ropna.

Zapalenie jest jasno wyrażone w podłożu, gdzie stwierdza się rozlane nacieki limfoplazmocytarne, znacznie liczniejsze wokół gruczołów i na­czyń, jak również w obszarach ziarninowania i zwłóknienia. Pękanie tor­bieli doprowadza do powstania owrzodzeń, które podtrzymują proces za­palny.

Przewlekłe sklerotyczne (twardniejące) zapalenie szyjki, nazywane tak­że stwardnieniem zapalnym szyjki, stanowi ostatnie stadium przewlekłych stanów zapalnych szyjki; charakteryzuje się wyrażonym stwardnieniem podłoża, któremu towarzyszy zanik nabłonków. W odróżnieniu od innych przewlekłych stanów zapalnych szyjki, w których można także stwierdzić strefy sklerotyczno-atroficzne, w tej postaci zapalenia szyjki proces stwardnienia obejmuje większość podłoża.

Rozrost tkanki łącznej doprowadza zwykle w pierwszym okresie do przerostu szyjki (postać przerostowa). Szyjka wydaje się duża, twarda, o powierzchni nierównej.

Następnie szyjka staje się mała, twarda, zniekształcona, o zwężonym ujściu. Błona śluzowa pokrywająca szyjkę jest zanikowa, ścieńczała, przy­legająca do podłoża (postać zanikowa). Mogą zjawić się także strefy wrzodziejące zanikowej śluzówki, z tworzeniem przewlekłych owrzodzeń (po­stać martwicza).

Twardniejące przewlekłe zapalenie szyjki spotyka się u kobiet w pode­szłym wieku, u których do działania czynnika zapalnego dochodzi starcza inwolucja narządów rodnych.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.